‘Ze horen toch bij elkaar!’ – huiselijk geweld in de supermarkt

Pas geleden was ik in de supermarkt getuige van huiselijk geweld. Een man deed erg dreigend naar een vrouw met 3 kleine kinderen. Hij schreeuwde tegen haar en de vrouw zag er angstig uit. Ik zei tegen de man dat hij dit niet moest doen. Een andere klant van de supermarkt viel mij bij. De man ging vervolgens tegen mij tekeer. Ik zei de man dat hij op moest houden en dat ik de politie zou bellen. Ik vroeg aan de kassamedewerker of hij de politie wilde bellen omdat een klant agressief was tegen een vrouw met 3 kinderen. De medewerker belde niet en zei ‘ze horen toch bij elkaar’. Ik heb de vrouw gevraagd of ze het goed vond dat ik de politie belde. De vrouw vond dat goed en was inmiddels in tranen. Inmiddels was een andere medewerker wel in actie gekomen en had meneer verzocht om weg te gaan. Mijnheer stond in het zicht mevrouw in de hal op te wachten.

Ik kon niet verstaan wat de agressieve man allemaal zei op het moment dat hij tegen de vrouw tekeer ging omdat ik zijn taal niet sprak. Maar het was klip en klaar dat het erg dreigend was. Van een omstander die zijn taal wel sprak begreep ik later dat hij de vrouw met de dood had bedreigd.

Totdat de politie er was bleven de andere klant en ik bij de vrouw en kinderen. Bij de inpaktafels, vlakbij de uitgang. Niet op een veilig rustig kantoortje ofzo. De politie heeft gezorgd dat mevrouw veilig naar huis kon. (deze man woonde niet bij deze vrouw, de moeder van een van haar kinderen). En heeft nog even naar de man gezocht die inmiddels gevlogen was.

De volgende dag ben ik naar de supermarkt gegaan en heb met de manager deze situatie besproken. Ik vond de reactie van de supermarkt erg ongepast en onveilig bovendien. Er werden allerlei smoesjes aangehaald. Dat het in deze cultuur normaal zou zijn om op een dergelijke manier met elkaar te communiceren. En dat de medewerker had verstaan dat er niks aan de hand was, terwijl hij op flinke afstand kassa aan het draaien was. Uiteindelijk heeft de manager aangegeven een en ander nog eens goed met de medewerker door te nemen bij een kop koffie.

Wat een onnodig gebrek aan adequaat handelen,  warmte en begrip naar deze klant (en kinderen!) in nood.  Bovendien: geweld is nooit acceptabel, ook niet als mensen bij elkaar horen.

Heb vele vragen: wordt deze mensen hulp aangeboden? Of is de kous nu afgedaan? Kan zijn dat deze vrouw geen aangifte wil doen, maar gaat er dan wel enige zorg uit naar deze vrouw en kinderen? Ik vermoed dat dit niet de eerste keer is dat dit gezin dergelijke dingen meemaakt. De kinderen waren getuige dat hun moeder met de dood werd bedreigd! De politie is nu op de hoogte, zetten zij nu meteen een en ander in gang met betrekking tot de kinderen? En welke lessen trekt de supermarkt?

images

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s